Volle Kast

Ken je dat gevoel van een onbereikbare liefde? Dat had ik jaren geleden toen ik kennis maakte met het werk van ontwerpster Isabel Marant. Instant kriebels in mijn buik. Ik vind nog wel eens een item leuk van een ontwerper, maar van deze dame zou ik echt ieder seizoen weer, de gehele collectie willen ‘copy-pasten’ naar mijn kledingkast. Isabel snapt gewoon wat deze paradijsvogel iedere dag aan zou willen trekken! Er is alleen 1 ‘maar’… het prijskaartje. Toen wij net verhuisd waren, zag ik in de sale bij de Bijenkorf geweldige laarsjes van haar hand, precies in mijn maat! Whoohoo! Soepel leer en een tijdloos ontwerp, prachtig door eenvoud. Ik was verkocht. Oké… na een verbouwing en verhuizing was de timing misschien niet heel handig, maar na jaren nog net niet met mijn neus tegen de etalage bij haar boutiques in Parijs te hebben gestaan, vond ik dat het nu gewoon mocht. Ik bedoel, kom op, kansen moet je grijpen toch? Ik denk serieus dat ik dagen licht heb gegeven van blijheid, toen ik ze eenmaal binnen had. En ik weet niet of meer mensen dit doen, maar de schoenendoos heb ik liefdevol bewaard en staat in mijn inloopkast een beetje mooi te wezen. Maar goed, de liefde gaat verder dan alleen deze laarsjes. Zoals gezegd, ik zou het liefst mijn hele kast er vol mee hebben hangen. Dus hoe fijn, dat ik een adres vond, waardoor ik meer van dit soort lievelingen in mijn armen kon sluiten. De prijzen zijn er zeer goed te doen doordat ik niet de eerste eigenaar ben. ‘Preloved’ zoals ze dat zo mooi noemen.

Deze keer gaan we daarom het eiland van Dordrecht af en neem ik je mee voor een interview met de eigenaresse van tweedehands kledingwinkel ‘Volle Kast’, aan de Zwaanshals in Rotterdam. Overigens direct een dikke vette tip, om eens door deze heerlijke buurt heen te struinen. Al jaren rijd ik regelmatig met liefde een blokje om. Kirsty Nagel helpt je er graag. Ze heeft een enorme lust voor het leven en dat merk je aan alles! Een interview met haar mocht daarom zeker niet ontbreken, want iedere paradijsvogel kan hier absoluut haar hart op halen! Of ‘zijn hart’ want Kirsty heeft sinds kort ook herenkleding! We gaan bellen…

Hi Kirsty, leuk dat ik je mag interviewen! Toen deze quarantaine net begon, ben ik mijn kledingkasten gaan opruimen en kwam toen nog 3 sjaals van jou, van Urban Nomads, tegen! Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen die weg te doen..

“Dat is toch leuk! Ik zag pas ook, dat iemand ze op Marktplaats aanbood. Dat vond ik eerst een beetje vreemd. Aan de andere kant, is het ook een compliment. Dat iemand ze de moeite waard vindt, om door te geven.”

Laten we bij het begin beginnen. Wat is precies jouw achtergrond?

“Ik ben ooit begonnen met de Kunstacademie. Daar ben ik gestart met Grafische Vormgeving. Al snel ben ik overgestapt naar ‘autonome kunsten’, omdat ik heel recalcitrant werd van ‘hokjes’ en aan regeltjes houden. Dus ik wilde autonoom kunstenaar worden. Maar voornamelijk, goed leren schilderen. Dat ging daar niet, je leerde meer conceptueel denken en dat wilde ik niet. Tijdens de Kunstacademie, werd ik al eens gevraagd als styliste. Zo heb ik met de bekende fotograaf Ray Christian gewerkt, voor diverse reclame doeleinden. En ben ik het stylisten vak ingerold. Ik wilde wel graag een papiertje hebben. Dus ben ik naar de Artemis Styling Academie in Amsterdam gegaan. Mijn afstudeerproject heb ik over dakloze jongeren gehouden. ‘Wat als je geen huis hebt, maar kleding je huis is’. Daarvoor heb ik met dakloze jongeren meegelopen. Ik wilde diepgang creëren en geen oppervlakkige onderwerpen, dat ligt mij niet. Voor de eindopdracht kon ik niet de kleding vinden, die ik wilde gebruiken. En zodoende ben ik de hele collectie zelf gaan ontwerpen. Daar heb ik shows mee gedaan en ben cum laude afgestudeerd als styliste èn ontwerpster. Daarna ging het balletje vrij snel rollen en ben ik gevraagd om bij SHPPR, een hele mooie boutique in Rotterdam, mijn ontwerpen te gaan verkopen. Ik werd gevraagd voor andere merken te ontwerpen en heb ik als styliste voor verschillende magazines gewerkt. Voordat Volle Kast op mijn pad kwam, had ik een eigen label ‘Urban Nomads’. Bestaande uit mijn zelf ontworpen sjaals, die ik onder andere in mijn gelijknamige winkel verkocht. Daarnaast had ik in Nederland meerdere verkooppunten en lagen ze in boutiques in Antwerpen, Parijs en Berlijn.”

Hoe ben jij dan van Urban Nomads naar Volle Kast gekomen?

“Dat is heel simpel, ik werd gevraagd. Ik zat op dat moment thuis. Teddy, mijn jongste, was net geboren en was in het begin heel erg ziek. We liepen ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Ik had besloten te stoppen met de winkel Urban Nomads. Ik kende Fay, de toenmalige eigenaresse van Volle Kast, omdat ik met Urban Nomads aan de overkant zat. Wij waren dus overburen. Op een dag zag ik een berichtje van Fay, dat ze een partner zocht omdat zij naar New York toe wilde. Voor de time being zocht zij iemand die de winkel wilde runnen. Ik heb haar grappend geappt ‘zat je maar aan de overkant, dan deed ik beide winkels wel haha.’ Ze belde mij gelijk op! Ze zei dat als ze mocht kiezen, ze mij het liefste voor de winkel wilde hebben. Ik had in eerste instantie geen interesse. Maar toen ze aangaf dat ik alles met de winkel mocht doen, wat ik wilde, ben ik overstag gegaan. Van daaruit heb ik een maand met Fay meegedraaid en zag ik dat het heel anders was, dan een gewone winkel. Dagelijks krijg je spullen aangeleverd, die je uit moet zoeken. Het is voor mij serieus iedere dag 5 december! In eerste instantie zou ik het 2,5 jaar overnemen, maar inmiddels zijn we 4 jaar verder. We zijn nu op het punt aangekomen dat Fay aangeeft ‘ik stap er helemaal uit’ en ik zeg ‘ik blijf erin’. Omdat het zó leuk is. Het is vele malen meer, dan slechts ‘winkeltje spelen’.”

En dan komt de Corona en start jij een webshop. Hoe dat zo?

“Nou, je kan het ook wel een beetje aan mij zien, het is heel veel werk haha… Maar de reacties zijn zo tof! Om gezondheidsredenen is het voor mij niet verstandig dat ik de winkel open houd. Ik val namelijk in de risicogroep. Maar iedere keer als ik in de afgelopen weken, even in de winkel kwam stond ik bijna te huilen. Stel je nou toch voor, dat deze vreemde situatie ervoor zorgt, dat mijn winkel straks niet meer kan voortbestaan? Dat zou echt mijn hart breken! En daar moet ik wel bij vertellen, ik ben echt een vechter. Ik zal nooit zonder slag of stoot opgeven. Dus als iemand tegen mij zegt ‘jij kan dit niet’, dan ben ik de eerste die zal bewijzen, dat ik het wel kan. Gelukkig is mijn man heel handig met websites en hij heeft de webshop voor mij gebouwd. Die ben ik nu aan het vullen.”

Dat vind ik echt heel mooi om te zien, hoe je er mee omgaat. Je hebt nu ook twee kinderen thuis zitten, hoe regel je het allemaal?

“Het starten van de webshop, hebben mijn man en ik van tevoren met onze kinderen besproken. Dat het inhoudt, dat ze af en toe mee moeten naar de winkel om kleding op te halen. Dat ik pakketten moeten gaan maken en dat ik ze af en toe ook nodig heb als modellen. Al zijn ze dat laatste inmiddels wel een beetje gewend. De kinderen reageerden gelijk heel enthousiast! Ze vonden het eigenlijk ook heel logisch omdat zij het al voor zich zien, dat zij later bij mij in de winkel komen werken haha.. Dus wat dat betreft is het echt een familiebedrijf. Ja, en om nu bij de pakken neer te gaan zitten.. dat helpt ook niet, toch?”

Herkenbaar en zou ik zeker niet doen! Is de webshop iets, om straks naast de winkel, er bij te houden?

“Pfff… Het is echt heel veel werk! Het fotograferen van ieder kledingstuk, het op de webshop plaatsen, alle pakketten versturen. Dat kost allemaal best veel tijd. En het ‘probleem’ is, dat ieder item bij mij in de winkel uniek is. Ik heb het in de begintijd van Volle Kast ook geprobeerd hoor, want ik dacht ook ‘een webshop hoort er ook bij, iedereen heeft dat’. Maar dan moet je dus met een aparte selectie voor de webshop gaan werken. Want ik zou maar net dat ene item fysiek in de winkel en gelijktijdig online verkopen, dan zit ik! Dus ik weet het nog niet of het haalbaar is, om er bij te houden. Maar voor nu is het de perfecte oplossing.”

Dat begrijp ik. Wat is het leukste aan het hebben van een winkel?

“Die hele energie die in de winkel hangt, is zo mooi! Dat mis ik nu echt. De winkel is juist zo leuk, omdat je die interactie met de klanten hebt. Mensen zijn blij als ze geholpen worden. En mijn man en ik hebben het er al wel eens over gehad hoor, doorgaan met de winkel of stoppen? Zeker ook omdat ik chronisch ziek ben. Maar de winkel is zo’n mooi concept en het levert zoveel positieve energie op, dat ik er ab-so-luut niet mee wil stoppen! De doelgroep wordt nu ook groter. Jongeren krijgen het ook steeds vaker mee, onderwerpen als duurzaamheid. Het wordt op school en op tv onder de aandacht gebracht. Bijvoorbeeld via het tv programma ‘Hip voor nop’ op de NPO. Dat is ook echt een aanrader, om met kinderen naar te kijken. Ik zie meiden van een jaar of 14, die zelf naar de winkel komen om te shoppen. Om vervolgens te gaan FaceTimen met hun vader en hem daarna een tikkie te sturen haha.. Maar ook de oudere generatie begint steeds meer door te krijgen, dat het niet ‘vies’ is bijvoorbeeld. Iedereen krijgt langzaam aan wel in de gaten, dat tweedehands gewoon duurzamer is.”

Op dat moment komt mijn man een kop koffie bij mij brengen en vertelt Kirsty dat haar man met de boodschappen binnenkomt..

“Wat heerlijk dat wij zo ons ding kunnen doen en de mannen ons helpen.”

Ja, dat is het zeker. Schatjes zijn het! Wat mij trouwens nog opvalt. Jouw winkel ziet er heel clean uit. Een gemiddelde vintage winkel, ziet er anders uit..

“Ja maar daar moet ik gelijk even een kanttekening bij plaatsen. Wij zijn geen vintage winkel, dat is het verschil. Ik verkoop tweedehands kleding vanuit een hoog segment aan merken. Vintage betekent dat het 30 jaar of ouder is. Kijk.. míjn hart gaan sneller kloppen, als ik een vintage kledingwinkel binnen stap en het ruikt er een beetje muffig. Wil ik gelijk op ‘treasure hunt’ gaan! Maar voor Volle Kast wilde ik heel bewust een andere uitstraling. Het ziet er meer uit als een boutique. Mensen moeten de drempel over komen en even twijfelen ‘is het nieuw of tweedehands?’. Er hangt kleding die niet ouder is dan jaar en dus heel goed een tweede leven kan krijgen. Ik ken mensen, die kopen voor hunzelf en hun kinderen een volledige garderobe per seizoen. Zij brengen soms wel 400 stuks bij mij in. Die kleding is vaak amper tot niet gedragen.”

Dat verklaart ook waarom de kleding er zo mooi uitziet en echt heel lang mee gaat. Hoe verzamel je de mensen om je heen, die de mooie kleding komt inbrengen?

“Mensen kennen mij vaak van vroeger, onder andere uit mijn tijd als styliste en van de Urban Nomad sjaals. Maar ook door mond op mond reclame. Het is een balletje, dat is gaan rollen. En zo krijg ik inmiddels bizar veel aanmeldingen, van mensen die kleding willen komen inbrengen. Ik zit nu op meer dan 750 inbrengers en daar kan ik uit kiezen. Dat maakt dat ik dus heel selectief kan zijn, in wat ik in de winkel wil hangen.”

Je verleden als styliste, komt dat in de winkel goed van pas?

“Ja! Door mijn styling verleden, onthoud ik wat mensen hebben gekocht. Daardoor kan ik makkelijk setjes samenstellen of ze adviseren. Ik heb zelfs klanten die mij een budget opgeven en zeggen ‘kies maar wat uit en stuur maar op. Ik vertrouw je volledig’. Dat is echt heel leuk!”

Dat is wel heel gaaf! Nu heb jij hiernaast ook nog een gezin. Hoe zorg jij voor een goede balans tussen werk en privé?

Kirsty lacht. Ze roept naar haar kinderen “Jongens! Hoe zorg ik ervoor, dat het hier thuis leuk blijft?” Ik hoor haar dochter schouderophalend antwoorden ‘weet ik niet’. “Maar ben ik wel een leuke moeder?” Vraagt Kirsty. “JAAAAA!” roepen haar dochters heel hard in koor. Kirsty moet lachen en vervolgt. “Nou, ik vind het moederschap echt ontzettend leuk, een cadeautje! In deze corona tijd, hoor ik ook moeders zeggen dat ze het heel zwaar hebben. Zo ervaren wij het helemaal niet. We hebben het echt heel leuk met elkaar. Daarbij heb ik een heel goed vangnet. Mijn man helpt waar nodig is. Dat is echt fantastisch. En nu kan het even niet, maar normaal gesproken helpen ook mijn ouders mij en heb ik topvriendinnen die ook bij willen springen. Dat is echt heel fijn.”

En is het niet verleidelijk, als je zoveel mooie spullen binnen krijgt, om dan steeds iets mee naar huis te nemen?

“Ja. Echt. En in het begin was het echt heel erg! Soms krijg ik letterlijk hartkloppingen bij het zien van een heel mooi item en zit ik mijn man alleen maar te appen. Dat doe ik nu wel wat minder, want anders wordt hij gek van mij. Toen hij op een gegeven moment wist dat ‘IM’ voor Isabel Marant stond, scoorde hij echt punten haha.. Maar, ik weet ondertussen ook dat de items waar ik helemaal hyper van wordt, dat dat ook de items zijn, waar de klanten voor komen. Dus dat ik die juist moet laten hangen. Alleen als ik er ècht pijn in mijn buik van krijg, dan hang ik het even achter. En als ik het gevoel heb, dat ik echt moet huilen als iemand anders het koopt, dan mag ik het van mijzelf kopen. Ik koop heel sporadisch iets nieuw. En dat geldt voor de kinderen ook. Dus is het verleidelijk? Ja, het is héél zwaar.. schrijf dat maar op haha…”

Mis je het ontwerpen wel eens?

Kirsty moet lachen. “Mijn man roept ‘JA!’ Maar als ik terug kijk, naar wat het nou was, dat ik graag wilde doen.. dan is het eigenlijk het creëren van plaatjes. Beelden die voor mijn gevoel kloppen en of dat nu is met kleding of met interieur of eten, dat maakt niet uit. Je kunt met alles een beeld of sfeer creëren. Zo heb ik ook personal shopping gedaan en workshops gegeven, om mensen een fijn gevoel te geven. En dan is het echt niet zo van ‘je hebt een rood truitje aan, dus horen daar rode schoenen bij’. Nee, helemaal niet! Laat het maar een beetje clashen! Vanuit je onderbuik moet het goed voelen. Daar gaat het om. En dat vind ik leuk om te doen. Nu ontwerp ik werkbladen voor mijn kinderen haha.. Als ik maar dingen mag bedenken, kan maken en creatief bezig kan zijn. En voor nu is dit gewoon heel erg prima en kan ik hier genoeg creativiteit in kwijt. ”

Mochten mensen Volle Kast nog niet kennen, hoe zou jij het willen omschrijven?

“Duurzaamheid is het voornaamste uiteraard. Maar daarnaast is het eigenlijk een soort Bijenkorf. Ik heb de mooiste merken hangen zoals Isabel Marant, Chloë, Sophie d’Hoore.. collecties van niet al te lang geleden, maar dan wel voor een hele leuke prijs. Het is daardoor niet meer nodig om naar fastfashion ketens toe te gaan. De kleding in Volle Kast is pre-loved, dus er is eerder van gehouden, maar zeker de moeite waard, om het nog een keer een nieuwe eigenaar te geven. Daarbij is dit proces ook beter voor het milieu. Zie het als ‘treasure hunting’! Op zoek gaan naar de schat. En dan dat hypergevoel krijgen, als je een heel mooi item ziet en het ook nog eens de juiste maat is. En dat voor een mooie prijs. Ik prijs bewust niet heel hoog, ik heb liever dat meer kleding een tweede kans krijgt en mensen bij mij terugkomen, dan dat ik het heel hoog ga prijzen. Dat vind ik het niet waard, ik wil gewoon echt graag dat deze items een tweede leven krijgt.”

Wat is jouw favoriete kledingmerk?

Kirsty wacht heel even, kijkt om zich heen en zegt dan “Het valt me nog mee dat hier niet heel hard ‘Isabel Marant’ geroepen wordt haha… Ik vind haar kleding héél mooi. Het is vrouwelijk met een stoere twist. En het stomme is, dat ik het blind tussen een stapel binnen gebrachte kleding uit pak. Dan voel ik een heel fijn stofje en 9 van de 10 keer is het dan van Isabel Marant!” Kirsty lacht. “En zal ik je nog iets vertellen? Ik kan op veel hakken niet lopen, maar wel op die van Isabel.. Of het psychisch is, weet ik niet…”

Hoe bewust zijn jouw kinderen zich van kledingmerken?

“Ik wil niet dat mijn kinderen enorm merk bewust gaan worden. Dat is ook niet waar het in de winkel om draait. De merken die ik in neem, zijn kwalitatief gewoon een stuk beter waardoor ze gewoon duurzaam kunnen zijn. Sammy had vorig jaar een favoriet broekje van Chloë. Ik wilde niet dat ze op school zou gaan verkondigen ‘kijk, ik heb een broek aan van Chloë, dat is een designer’. Ik heb haar toen verteld dat de broek van de tekenfilmserie ‘Chloë’s Closet’ was haha…”

Haha..geniaal! Komen we al weer aan bij de laatste vraag. Heb je nog wensen voor Volle Kast?

“Het liefst zou ik een Volle Kast Warenhuis hebben! Met een grotere herenafdeling en inclusief koffiecorner. Dat zou mij wel heel tof lijken. Maar.. als het blijft zoals het nu is, dan ben ik ook meer dan tevreden. Want zoals het nu is.. is het écht wel heel erg goed. Soms moet je ook niet meer willen en denken ‘hiernaast kan ik nu ook de moeder zijn, die ik graag wil zijn. En de vrouw en vriendin..’ En als je groter groeit, komt daar ook een heleboel bij kijken. En of ik dat op dit moment wil, dat weet ik niet. Maar we blijven dromen.”

Heb jij ook zo’n zin in ‘treasure hunten’ gekregen? Ga dan langs bij Volle Kast op de Zwaanshals 329A te Rotterdam!

Voor meer informatie, neem je een kijkje op de website http://www.volle-kast.nl en volg haar Instagram account om op de hoogte te blijven van al het moois dat zij binnen krijgt! Maar pas op, dit kan verslavend werken 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *