Ed van der Hout Velvet Music Dordrecht

Velvet Music Dordrecht

‘Music was my first love’. Brugklas Titus Brandsma College, eerste les Muziek. Meneer Vlietstra liet ons talloze keren dit nummer beluisteren, zodat wij goed konden horen hoe de verschillende instrumenten in dit muziekstuk samen komen. Dat muziek één van mijn eerste liefdes was, realiseerde ik mij toen nog niet. Dat kwam pas vele jaren later, toen wat oudere collega’s mij er op attendeerden aardig wat liedjes ‘uit hun tijd’ te kennen. Dat kwam doordat bij mijn ouders thuis eigenlijk altijd de radio aan stond. Wel zo gezellig. Ik herinner mij nog goed hoe ik, al met de barbies in het raamkozijn spelend, hard meezong op ‘When the rain begins to fall’ van Jermaine Jackson en Pia Zadora. 

Het mooiste cadeau in mijn kindertijd was een cassetteradio voor mijn verjaardag. Úren was ik daar zoet mee. Hoopvol wachtend tot de radio mijn favoriete nummer van dat moment afspeelde, dan gauw de recordknop indrukken en hopen dat het bandje niet bijna vol was. En hoe fijn was het, toen de walkman kwam? Want dat betekende dat ik in de auto niet langer naar de, door mijn vader zo geliefde, countrymuziek hoefde te luisteren maar volledig op kon gaan in mijn eigen muziekbubbel!

Niet veel later maakten de CD’s hun intocht en toog ik met mijn zakgeld naar de dichtstbijzijnde platenzaak, om mijn eerste ‘single’ te kopen. Met schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat dit het eerste nummer van de Backstreet Boys was. Inmiddels beslaat mijn muziekcollectie vele genres en hangt het geheel af van mijn bui plus het moment van de dag, wat er thuis door de speakers klinkt. 

Dat de CD en zeker ook de LP nog niet weg te denken zijn vandaag de dag, bewijzen de heren van Velvet. Al 25 jaar een begrip in Dordrecht. Sinds twee jaar gevestigd boven in Het Magazijn aan de Voorstraat Noord. Ik maakte kennis met Ed van der Hout, één van de twee broers, welke samen de zaak runnen. Onder het genot van een kop koffie samen met een vaste klant, die gezellig iedere donderdagochtend even langs komt, startte ik het interview. Lees gezellig mee..

Hi Ed, fijn dat ik je mag interviewen! Hoe is het ooit allemaal begonnen?

“Mijn broer Peter Paul heeft in 1996 ‘Simpele Fons’ in de Grote Spuistraat, hier in Dordrecht overgenomen. Ik werkte destijds in de horeca in Tilburg en hielp mijn broer in de zaak. In 2001 verhuisde de winkel naar een groter pand in de Vriesestraat en ben ik volledig in de zaak komen werken. Wij zijn toen onder de naam ‘Velvet’ verder gegaan. De naam ‘Simpele Fons’ hoorde echt bij het pand waar we daarvoor zaten en paste simpelweg niet meer. Echter wilden we niet dat door het verhuizen naar een groter pand – en daarmee dus een hogere huur – de klant dat zou merken in de portemonnaie. De samenwerking met Velvet bood hiertoe uitkomst.”

Kun je uitleggen wat Velvet voor een organisatie is?

“Velvet is een inkooporganisatie waarbij wij ons hebben aangesloten. We dragen wel de naam maar het is géén franchise. We mogen dan ook de winkel runnen zoals wij zelf willen. Als we vandaag besluiten alle muren roze te verven en nog enkel muziek van de Backstreet Boys te verkopen, dan mag dat dus ook. Dat is gekheid natuurlijk, maar om even aan te geven dat we dus vrij zijn in de keuzes die we maken. Dankzij Velvet maken we gebruik van het inkoopvoordeel, dat zij ons bieden.”

En waar komt jullie passie voor muziek vandaan? Is dat iets wat jullie van huis uit mee hebben gekregen?

“Nee, onze ouders hadden wel een paar platen thuis maar de interesse is gewekt door een oudere buurjongen in de straat. Hij had een redelijk grote collectie muziek en bij hem luisterden mijn broer en ik altijd mee. Dat was hele alternatieve muziek, precies op een leeftijd dat je het meest beïnvloedbaar bent, van je 12e tot je 25e. Wat je dan leuk vindt, vind je vaak later nog steeds leuk. Mijn broer en ik zijn toen ècht naar muziek gaan luisteren, het gaan kopen en uiteindelijk ook gaan draaien.”

Draaien?

Ed glimlacht. “Mijn broer en ik draaiden vaak op feestjes voor vrienden, we hadden een drive-in show. Het stelde niet heel veel voor, maar was wel ontzettend leuk om te doen! Zo is het een beetje gekomen.”

Op een gegeven moment komt de digitalisering van muziek. Wat deed dat voor jullie zaak?

“Wij hebben altijd vaste klanten gehad die gewend waren om voor muziek te betalen. Natuurlijk zijn er wel klanten overgestapt naar digitaal muziek luisteren en streamen, al is dat laatste iets van de afgelopen 5 jaar. Maar zo’n 10 tot 15 jaar geleden was er alleen illegale download van muziek op digitaal gebied mogelijk en daar hadden wij op een gekke manier ook wel weer profijt van. Via die illegale downloads konden mensen eerst een CD beluisteren, al was de kwaliteit veelal slecht. Wanneer ze de CD dan goed vonden, kwamen ze hier alsnog het origineel kopen, voor een betere kwaliteit. Daarbij moet ik ook zeggen dat we echt een vaste groep klanten hebben, die het ons ook gunnen. Zo houden we het nog steeds vol.”

Een paar weken terug interviewde ik Fokke en Safak van restaurant Het Magazijn, en toen begreep ik dat het concept, zoals jullie nu met elkaar in één pand zitten, bij jouw broer Peter Paul vandaan komt?

“Ja, klopt. Mijn broer heeft het concept inderdaad járen geleden in Barcelona gezien en dat leek hem wel leuk om hier ook op te starten. Dus hebben we destijds Fokke en Safak benaderd en Mark van de FotoFilmFabriek kenden we ook al. We hebben de koppen bij elkaar gestoken en inmiddels zitten we alweer 2 jaar hier.”

Ben je blij dat jullie deze stap genomen hebben?

“Zeker. We hadden op zich prima kunnen blijven zitten in het pand aan de Vriesestraat hoor, maar dit pand en concept is gewoon veel toffer. De hele reuring van beneden uit het restaurant, geeft veel meer sfeer. We hebben opeens ook meer ‘collega’s’. Bovendien is het heel handig als je trek hebt, dan loop je even naar beneden!” 

Wat waren de reacties van jullie vaste klanten toen jullie net verhuisd waren?

“De meesten moesten in het begin een beetje wennen. Het is natuurlijk ook anders dan wat ze gewend waren. Maar er wordt heel leuk op gereageerd. We krijgen ook gasten van beneden, die boven bij ons in de zaak komen en andersom hebben wij ook klanten, die beneden nog even lekker een drankje of een hapje gaan doen. Die wisselwerking is heel erg leuk om te zien. Dat is ook hetgeen we voor ogen hadden! Dat mensen hier komen voor een CD, ze nemen een vaasje van Suus (conceptstore Make Room) mee, kopen óók nog een fotorolletje bij Mark (FotoFilmFabriek) èn gaan dan beneden lunchen… jaaa, dat is helemaal te gek! Dan is het feest compleet!”

Je gaf net al aan dat jullie vrij zijn, voor wat betreft de inkoop van muziek. Kun je zeggen dat je na 25 jaar je klanten inmiddels dusdanig goed kent, dat je weet wat in te inkopen?

“We hebben een aantal vaste klanten die al meer dan 10-15 jaar bij ons komen. Deze klanten kennen we aardig goed en weten welke muzieksmaak zij hebben. Als een leverancier dan een promo exemplaar naar ons opstuurt, van een plaat die de maand erop uitkomt, hebben we na het beluisteren vaak wel een aantal klanten in gedachten. Deze klanten hoeven het niet per se af te nemen, maar dat is wel een beetje hoe het werkt. Dat je bij het luisteren aan een paar klanten denkt, van ‘hé, dat zou wel eens iets voor hem of haar kunnen zijn’. En soms zitten wij er ook compleet naast hoor.”

Dat je iets hoort en zelf helemaal geweldig vindt maar je klanten toch niet? Of hoe moet ik dat zien?

Ed lacht. “Eerder andersom! Als wij het zelf te gek vinden, kun je wel je enthousiasme overbrengen om klanten er naar te laten luisteren. Het is meer dat Peter Paul en ik iets beluisteren en denken ‘dit is niks’, waarna de week erop twintig keer naar die artiest of dat nummer gevraagd wordt. Dan zitten wij er even naast haha.. Maar het komt ook voor dat een CD al is aangeboden, maar er pas vraag naar komt nadat een artiest bijvoorbeeld in een tv-programma is geweest.”

Dat het dan pas opgepikt wordt door het grote publiek, bedoel je?

“Ja, klopt. Dat merkten wij twee jaar geleden met The Teskey Brothers. Hun CD was al een jaar uit en deed helemaal niks. Vervolgens traden ze één keer op bij ‘De Wereld Draait Door’ en sindsdien hebben we er zeker 100 stuks van verkocht, zowel op CD als LP. Het is erg jammer dat dit programma is weggevallen.”

Merkte je dat een programma als ‘De Wereld Draait Door’ een grote invloed op de verkoop had?

“Heel erg. Kijk, alle releases komen altijd op vrijdag uit. Het was voor platenmaatschappijen heel belangrijk om in de week van de release, je artiest bij ‘De Wereld Draait Door’ te laten spelen. Al was het maar een minuutje, het had zeker impact. We kregen regelmatig klanten die begonnen met de zin ‘laatst in De Wereld Draait Door…’. Nu moet ik er ook bij zeggen dat dit programma echt een hele goede muziekredactie had, zij zaten er bovenop. Het programma had altijd de nieuwste nummers en voor de artiesten zelf was het mooie promotie van hun release.”

Het is inderdaad jammer dat het programma weggevallen is. Ik haalde ook vaak muziekinspiratie uit het zien van artiesten die daar optraden. Toen ik jong was, deed ik dat door magazines als de Hitkrant en Popfoto te kopen. Dergelijke tijdschriften bestaan niet meer. In hoeverre merken jullie dat muziek leeft onder de jeugd?

“Wat wij zien is dat tegenwoordig jongeren alle muziek wel kent, onder andere via playlists op Spotify. Velen kennen wel duizenden artiesten! Ik kende vroeger ook wel veel artiesten, maar de jeugd van nu kent ècht heel veel muziek. Niet alleen muziek van nu maar ook van vroeger. Zeker de mensen die veel tv of films kijken, want daar wordt ook muziek van vroeger in gebruikt. Dat zoeken ze daarna dan op. Dat is wel heel leuk om te zien.”

Merk je dat er meer jongeren naar Velvet komen?

“Jazeker. En grappig genoeg zien we dan dat ze veelal geen CD van een tientje kopen, maar wel een plaat van dertig euro.”

Maar platen zijn weer helemaal ‘in’ toch?

“Met een LP beleef je nog méér de muziek. De LP heeft de afgelopen tien jaar weer een vlucht genomen en dat is denk ik, ook wel de redding van heel veel platenzaken geweest. Maar vergis je niet, CD’s lopen ook nog steeds heel goed hoor. Ik denk dat we van beide evenveel verkopen.”

Hoe ziet jullie klantenkring er vandaag de dag ongeveer uit?

“Dat is een mooie mix. We zien dus steeds meer jongeren, die hier komen kijken en luisteren. Soms wel 10 keer. Maar goed, dan komt de 11e keer de financier – meestal de vader of moeder – mee en wordt de plaat alsnog gekocht. Ik vind het allemaal goed, ik ben gewoon blij dat het nog steeds ‘leeft’. Misschien dat de jeugd YouTube en Spotify soms ook lastig vindt en een beetje overweldigend. Met één muisklik kun je alle muziek beluisteren, die ooit gemaakt is. Het is veel informatie en iedereen heeft een andere behoefte. De één is tevreden met YouTube op zijn laptop en vindt reclame tussendoor niet erg en de ander wil toch liever de muziek zelf hebben.”

Jullie organiseren ook muziekevenementen. Is er veel verandert, nu jullie in Het Magazijn gevestigd zitten?

“Ja, er is veel meer mogelijk! Vroeger lieten we in ons pand aan de Vriesestraat, tientallen bandjes optreden in het beetje ruimte dat we hadden, voor de balie. Hier is het gewoon makkelijker. Ook de combinatie met horeca is heel leuk. We hebben overigens een eigen installatie hier staan, dus een band komt aan en hoeft niets meer op te bouwen. Prikken hun gitaar in en gáán!”

Het is een mooie toevoeging om muziekevenementen ernaast te doen. 

Ed glimlacht. “Ja, het is ook gewoon ontzettend leuk, als een artiest rondom zijn release bij ons wil komen spelen! We hebben daarnaast ook samengewerkt met Kunstmin en Bibelot. Als bands daar ’s avonds optraden, kwamen ze ’s middags even hier spelen.”

Ik weet niet of het mogelijk is, maar is er een muziekgenre die er voor jou echt uitspringt?

“Ik ben eigenlijk wel een alles-eter qua muziek. Groot fan van bands ben ik niet omdat ik vaak maar een paar nummers ècht heel goed vindt. Aan de andere kant, dat geldt voor veel artiesten die al langer meedraaien. Van de bijvoorbeeld 35 uitgebrachte nummers, vind je over het algemeen niet alle 35 even goed. Dat kan ook niet. Van het houden van alle genres, schuilt ook wel weer een gevaar, omdat je dan van ieder genre iets in je collectie wilt hebben.”

Nou dat is toevallig ook mijn volgende vraag: hoeveel CD’s heb jij ongeveer thuis liggen, Ed?

Ed moet lachen. “Héél véél CD’s. Het zijn er denk ik 3000, maar tegen mijn vriendin vertel ik altijd dat het er 2000 zijn haha.. LP’s valt overigens wel mee. Toen in ’84/’85 de CD opkwam, ben ik vanaf die tijd, als een gek alles gaan kopen. Tsja.. en eenmaal werkzaam in de platenzaak, dan neem je alles mee wat je leuk vindt.”

Dat lijkt me als een kind in een snoepwinkel! Hoevaak neem je nog een CD mee naar huis?

Ed moet nadenken. “Iedere twee á drie weken.. zoiets. Ik heb nog even overwogen meer LP’s te gaan kopen, maar dan ken ik mezelf en wil ik het beste van wat ik nu op CD heb, ook op LP hebben. En dan kom ik toch wel op zo’n 1000 stuks, die ik nog zou willen hebben. Nu kan ik ze natuurlijk tegen een iets gunstigere prijs kopen, maar het blijft een dure hobby!”

Wanneer je terugkijkt op de afgelopen jaren, waar ben jij dan het meest trots op?

“Dat we er nog steeds zijn. De markt lag natuurlijk een beetje op z’n gat door de komst van YouTube en Spotify en dat dan twee broers met een liefde voor muziek, het toch gelukt is om te blijven bestaan, dat is mooi! We zitten inmiddels 25 jaar in het vak en hebben om ons heen genoeg ondernemers gezien die het niet gered hebben. We vinden het heel erg fijn dat na alle schommelingen in markt, twee verhuizingen, de financiële crisis van tien jaar geleden en nu dan de Corona, de klanten ons nog steeds weten te vinden. Daarnaast ben ik trots op de vele evenementen die we met de tijd georganiseerd hebben. Dat was ook te gek om te doen! Of we daar nu veel meer platen door verkocht hebben, weet ik eigenlijk niet. Het plezier wat we eraan beleefd hebben, is vele malen belangrijker.”

Dat is absoluut zo. Kom ik bij de laatste vraag. Hebben jullie nog dromen met Velvet?

“Een nòg groter pand!” roept Ed en moet dan hard lachen. “Nee hoor, grapje! Dit kunnen we hier nog wel járen volhouden.. tot aan ons pensioen haha..”

Dat laatste duurt gelukkig nog wel even. Ben jij nu ook nieuwsgierig geworden naar Velvet Music Dordrecht? Kom dan eens kijken en loop naar boven in Het Magazijn op de Voorstraat 180 in Dordrecht.

Of neem een kijkje op de website https://magazijndordrecht.nl/product-category/velvet/ en vergeet ze niet te volgen op Instagram en Facebook

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *