Pim Menco

Het was in de coulissen van schouwburg Kunstmin, dat we elkaar voor het eerst ontmoette.. Terwijl ik dit typ, realiseer ik mij dat dit zo de eerste zin van een roman zou kunnen zijn, al krijgt dit verhaal een iets andere wending. Terug naar het theater, alwaar ik als amateur danseres een voorstelling had en hij mijn make-up verzorgde. Met zijn relaxte en ogenschijnlijk nonchalante houding stelde hij mij gerust. Met een toet vol met ‘pancake’ (theater maquillage) stuurde hij mij het podium op. The rest was up to me.

Niet veel later hoorde ik dat deze leuke vent een browbar in de stad runde en dat trok meteen mijn interesse. Je moet weten dat ik niet veel van haar en make-up begrijp, laat staan mijn wenkbrauwen. Wèl had ik allang opgemerkt wat die relatief kleine dingen boven je ogen kunnen doen voor je gezicht. Voor de jongere lezers onder ons, google maar op Brooke Shields, then you know what i’m talking about. 

Meerdere malen keerde ik teleurgesteld huiswaarts na een bezoek aan diverse schoonheidsspecialisten. Eerlijkheidshalve wist ik niet zo goed of ik nog wel trek had in een dergelijke ‘polonaise’. Maar na het zien van de prachtige resultaten bij bekenden, trok ook ik naar deze hippe browbar. En zo ging het verhaal verder..

Een vaste plek in mijn agenda heeft hij niet (niemand overigens), vaak maak ik te laat een afspraak en kom ik met mijn ongeordende wenkbrauwen binnen stappen. Pim doet daar gelukkig niet moeilijk over. Eenmaal in de stoel is alles vergeven en vergeten en schakelen we gauw over naar mijn wenkbrauwen, het leven en alles wat er tussenin zit. 

De hoogste tijd dus, dat ik jullie ga voorstellen aan Pim Menco. Voor velen hier in de regio geen onbekende. Maar mocht jij Pim nog niet kennen, dan raad ik je aan jezelf (en vooral die twee vrolijke vrienden boven je ogen) zo spoedig mogelijk kennis met hem te laten maken. Maar eerst stel ik je aan hem voor!

Hi Pim! Hè hè.. daar zijn we dan. Eindelijk een interview met jou, hoe leuk!

Pim glimlacht verlegen. Terwijl hij koffie zet, biecht hij op het best een beetje spannend te vinden.

Laten we gewoon bij het begin beginnen. Vertel eens, wanneer ben je voor jezelf begonnen?

‘In oktober 2013 ben ik op de Voorstraat West mijn eigen zaak gestart. Hier gaf ik make-up workshops. Ik zag anderen al wel eens dergelijke workshops geven en dacht vaak ‘dat kan ik beter’. Ik weet nog dat ik op een nacht om vijf uur ’s ochtends wakker werd en niet meer kon slapen. Online ben ik bedrijfspanden gaan bekijken, want mijn gevoel om een eigen zaak te beginnen werd steeds sterker. In Dordrecht zag ik een pand dat financieel het meest aantrekkelijk was en heb mijn toenmalige vriend wakker gemaakt. Ik zei ‘we gaan een zaak beginnen’ en de volgende dag ben ik ook echt begonnen. Dat klinkt een beetje impulsief misschien, maar ik ben mijn gevoel gaan volgen en dat doe ik tot op de dag van vandaag nog steeds.’

Hoe ben je op het idee van een browbar gekomen?

‘Ik gaf op een gegeven moment best veel make-up workshops, soms wel 3 per dag. Dat was best vermoeiend, omdat ze naast overdag ook nog ’s avonds plaats vonden. Ik wilde graag mijn dienstverlening uitbreiden maar hoe, dat wist ik nog niet.’ Pim neemt een slok van zijn koffie en lacht ondeugend. Hij leunt naar voren en vertelt verder. ‘Kijk, ik heb een hele leuke vriendin van begin 60 en wij zijn af en toe een beetje rebels. Op een avond rookten we een jointje en begon zij over een browbar. Die vriendin had het op haar reizen door Amerika gezien en hier zag je het nog nergens. Maar dat idee kwam toen helemaal niet bij mij binnen. Pas maanden later – toen we weer aan een jointje zaten – begon zij opnieuw over die browbar. Ik weet nog goed dat ik reageerde met ‘Browbar? Wat zeg jij nou? Wat een goed plan!’ Ik wist helemaal niet meer dat zij hier eerder over had verteld, maar nu zag ik gelijk de potentie. Je begrijpt dat we hier later nog heel hard om gelachen hebben.’

Haha.. mooi verhaal! Maar goed, het idee is er dan. Hoe ben je vanuit daar verder gaan werken?

‘Nou het grappige was dat ik de volgende dag gelijk ben gaan googelen. Ik wilde weten waar ik een opleiding kon volgen, maar het hele concept was in Nederland nog hartstikke nieuw. Er was slechts één browbar in Amsterdam, Mrs. Eyebrow en die startte precies een week later een cursus. Ik had het laatste plekje! De basis kende ik natuurlijk al vanuit de visagie opleiding, echter heb ik hier de techniek van het waxen geleerd. In de zaak begon ik eerst met een paar klanten, maar na een artikel bij ‘Indebuurt’ kreeg ik steeds meer boekingen binnen en dat is eigenlijk nooit gestopt.’

En de make-up workshops?

‘Lange tijd heb ik die ernaast gedaan, maar daar heb ik eerlijk gezegd geen tijd meer voor. Wel word ik nog regelmatig ingehuurd voor visagie-opdrachten, zoals bijvoorbeeld voor een bruiloft of een feestje. Maar de focus in de zaak ligt nu echt op wenkbrauwen. Daarnaast geef ik les in wimpers krullen & kleuren en verschillende trainingen op brow-gebied. Samen met mijn nieuwe collega Eva ben ik aan het onderzoeken hoe we verder kunnen uitbreiden qua make-up merken, want dat is gewoon heel lastig. Sommigen zijn sinds Corona erg slecht leverbaar, waardoor we weer een nieuwe zoektocht zijn gestart naar kwalitatief goede producten. Je wilt immers niet dat het met warm weer van je gezicht afsmelt.’

Wat deed jij eigenlijk voordat je met deze zaak begon? Wat is jouw achtergrond?

‘Qua studie?’ vraagt Pim en hij moet lachen. ‘De HAVO heb ik eerlijk gezegd niet afgemaakt. Ik had het énorm naar mijn zin op school, alleen niet in de zin van leren. Ik was heel lief tegen de leraren en helemaal geen vervelende jongen, maar ik maakte mijn huiswerk simpelweg niet. Mijn Frans docent grapte altijd ‘Leg jij je boek maar onder je kussen, want dan steek je er meer van op dan nu.’ En dat deed ik ook trouw. Het heeft alleen niet geholpen.’ Pim lacht. ‘De HAVO werd het dus niet en ik weet nog goed dat ik tegen mijn eerste vriend – ik zat toen nog in de kast – zei dat ik  heel graag visagist wilde worden, maar dat vond ik heel spannend want dan zou iedereen gelijk weten dat ik gay ben. Dus ben ik eerst in het bank- en verzekeringswezen gaan werken, maar daar werd ik niet gelukkig van. Die vriend heeft mij toen aangespoord om iets te gaan doen, waar ik blij van word, mijn hart te durven gaan volgen. En zo ben ik alsnog bij de visagie-opleiding in Amsterdam beland.’

Hoe reageerde jouw omgeving daarop?

‘Mijn moeder is heel lief en relaxed en die zei ‘Ga alsjeblieft doen wat je leuk vindt!’ Die opleiding en daarna nog allerlei verschillende trainingen, hebben er toe geleid dat ik nu hier sta.’

Collega Eva is erbij komen zitten. Sinds mei werkt ze in de zaak. Eva heeft een heel andere achtergrond. Na het afronden van een studie MBO Maatschappelijk zorg en HBO Social Work, begon ze vorig jaar aan een opleiding Psychologie aan de universiteit. Dit ging ondanks het vele thuiswerken door Corona goed. En toch besloot ze na een halfjaar te stoppen.

Eva, leuk dat je erbij komt zitten. Hoe kwam je tot dit besluit?

‘Ik merkte dat ik aan het studeren was, om maar niet te hoeven gaan werken. Studeren kende ik en dat voelde veilig. Toen mijn vriend besloot te stoppen met zijn studie vorig jaar en een eigen bedrijf startte, begon bij mij een belletje te rinkelen. Ik ben één en ander op een rijtje gaan zetten en kwam erachter dat ik graag mensen wil helpen, want dat vind ik erg leuk. Maar binnen welke maatstaf dat zou zijn, wist ik niet. Toen ik hoorde dat Pim personeel zocht (Eva’s vriend Calvin is Pim’s personal trainer, red.), heb ik hem een appje gestuurd. Grappig genoeg had ik de dag ervoor nog tegen mijn vriend gezegd ‘misschien zou ik ook wel bij Pim kunnen werken?’ Ik wist namelijk dat hij hiervoor het vak ook aan iemand anders had geleerd en zodoende stuurde ik een appje met de vraag of hij het mij ook wilde leren.’

Kwam jij zelf al bij Pim?

Eva glimlacht. ‘Ja, ik ben al 3 jaar klant bij Pim en ik heb altijd bewondering gehad voor zijn zaak en hoe hij met klanten omgaat. Hij bouwt echt een band met iedereen op en de klanten die hier komen, geven vaak aan te genieten van een me-time momentje. Mijn interesse voor wenkbrauwen is ontstaan doordat ik zelf heb ervaren wat voor groot deel het van je gezicht beslaat en wat het voor je kan doen.’

Pim vult aan. ‘Ja en ik heb al eens tegen een vriend van mij gezegd dat ik een hele leuke klant heb en dat ik het wel heel leuk zou vinden om haar in de zaak erbij te hebben maar ik durfde het niet te vragen. Eva en ik hebben altijd een klik gehad; zij vertelde over haar liefde voor psychologie –  mijn moeder is psycholoog – maar ik merkte ook dat zij niet alleen mensen goed op hun gemak kan stellen, Eva luistert ook echt naar anderen. En dat is heel waardevol.’

En hoe is het dan Eva, om nu hier in de zaak te staan? Veel klanten zijn Pim al 8 jaar gewend?

‘Daar hebben Pim en ik ook heel goed over gesproken. Vanaf begin af aan heb ik ook gezegd dat ik geen Pim 2.0 word, want dat voelt niet echt. Ik blijf gewoon lekker mezelf en leer nu rustig alle klanten kennen.’ 

 

Pim, zijn er bijzondere momenten met klanten die jou zijn bijgebleven?

Pim denkt na. ‘Nou, wat ik heel bijzonder vind is dat klanten – nadat ik ze bijvoorbeeld heb opgemaakt – een lief berichtje sturen dat ze zo blij zijn met hoe mooi ze eruit zien. Dat het een enorme boost voor hun zelfvertrouwen is. Dat is natuurlijk fantastisch, dat je dit met je werk kunt bereiken. Al is het denk ik ook door de oprechte aandacht die wij hier aan klanten geven, dat ze met een goed gevoel naar huis toe gaan. We bouwen mooie relaties met klanten op. Zo heb ik ook wel eens gehad, dat een klant die hier al 5 jaar in de zaak komt, kwam vertellen dat ze ging overlijden. Ja, dan begin ik spontaan te huilen, ik kan dat niet aan. Maar goed, dat is natuurlijk wel een heel dramatisch voorbeeld.’

Wel mooi dat je zo meeleeft.

‘Dat is gewoon hoe ik ben. Daarom was ook één van de eerste dingen die ik tegen Eva zei ‘We doen hier niet aan fake’ want ik vind het heel belangrijk dat je gewoon echt jezelf bent.’

Nou weet ik Pim, dat jij van origine uit Nijmegen komt. Vertel eens, wat vind je nou zo leuk aan Dordrecht?

‘Ik denk de mannen!’ Pim moet hard lachen en geeft mij een knipoog. ‘Weet je, Dordrecht is net als Nijmegen een oude stad en daar hou ik van. Al mag je best weten dat toen ik mijn zaak aan de Voorstraat West begon, ik door aardig wat Dordtenaren ontmoedigd ben. Dan liepen er mensen langs die zeiden ‘Oh een nieuwe zaak, eens kijken hoelang hij het vol houdt.’ Maar aan de andere kant, als je de Dordtenaar hebt, dan heb je hem ook voor het leven! Ze zijn ontzettend trouw en loyaal. Mijn klanten mogen echt bij deze bedankt worden! Want na maanden dicht te zijn geweest gedurende de lockdown, kregen we in een uur na de persconferentie (waarin werd medegedeeld dat we weer open mochten) 343 nieuwe boekingen! De klanten hebben ons zó gesteund, echt petje af voor ze.’

Waar droom jij nog van met je zaak Pim?

‘Ik vind het heel fijn dat Eva er is. Heel eerlijk, die lockdown deed mijn humeur niet veel goed dus heel fijn dat zij frisse energie met zich meebrengt. Waar we naar toe willen, is dat we eerst Eva zoveel mogelijk gaan laten knallen. Zodat ik haar wat meer verantwoordelijkheid kan gaan geven en ik meer ademruimte krijg. Daarnaast willen we meer gaan doen op het gebied van skincare; nieuwe behandelingen, innoveren op het gebied van brows en het zou natuurlijk heel tof zijn als we ooit nog verder kunnen uitbreiden.’

Mijn vaste lezers kennen deze vraag al, want die stel ik namelijk altijd. Omdat ik vind dat we in Nederland best wat meer trots op onszelf mogen zijn. Dus bij deze de vraag Pim; waar ben jij na 8 jaar ondernemen trots op?

Pim is even stil (en wie Pim een beetje kent, dat is hij niet vaak!). ‘Ja, daar moet ik even over nadenken.’

Gelukkig schiet Eva hem te hulp. 

Misschien kan ik hier antwoord opgeven? Ik vind het heel mooi dat Pim van zichzelf een brand heeft kunnen maken. Mensen komen hier voor Pim. Ja, natuurlijk ook voor hun wenkbrauwen maar mede voor hun me-time met Pim. Ze hebben het niet over ‘Menco de winkel’ maar over ‘Pim Menco’. Voor- èn achternaam.’ Eva kijkt Pim aan. ‘Ze komen hier echt voor jou en dat is heel bijzonder. Ik heb wel eens een afspraak gemaakt, niet omdat mijn wenkbrauwen het nodig hadden maar ik had behoefte aan een gezellig momentje met jou.’

Pim glimlacht verlegen. ‘Dit zou ik niet over mijzelf gezegd hebben, maar vind het wel heel lief.’

Dat is het zeker. Wil je hier nog iets aan toevoegen?

’Ja. Ik ben heel blij dat ik mensen een fijn gevoel kan geven en dat ik daarbij gewoon echt mezelf blijf. Wat ik ècht heel tof vind, is dat ik ooit ben begonnen met nul money en deze zaak heb ik wel mooi op weten te bouwen. Op de Voorstraat West startte ik met 2 schapjes met huid-verzorging en wat make-up, verder stond er niks. En dan, met vallen en opstaan heb ik een concept en dienstverlening weten te creëren, in een prachtig pand dat mooi is ingericht. Dat mensen spontaan binnen komen lopen en je complimenteren met je ‘toffe zaak’, dat is echt te gek. Ik woon hierboven en elke dag als ik beneden kom denk ik ‘ja, dit is mijn toko en ik ben happy met wat ik neer gezet heb’. En dan kan ik er ook nog eens van leven. Wie had dat ooit gedacht?’

En met deze mooie woorden sluiten we het interview af. Durf net als Pim je hart te volgen.

Ben jij benieuwd geworden naar de prachtige zaak van Pim Menco of wil je kennis maken met Eva? Ga dan langs aan de Voorstraat 273 in Dordrecht.

Of neem een kijkje op de site www.pimmenco.com

Vergeet niet Pim en Eva te volgen op Instagram of Facebook. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *