Nobel’s

Mijn moeder riep altijd ‘de beste chocoladebroodjes eet je in Frankrijk!’ En dat klopte. Totdat ik in 2013 al dansent de balletschool aan de Grote Kerksbuurt verliet en zag hoe Nobel’s Brood verderop in de straat zijn deuren opende. Ik hoefde niet langer meer te wachten tot de volgende vakantie. Want serieus, ik ga graag naar Italië, Spanje of Portugal, want het is daar heerlijk vertoeven. Maar niets zo lekker als een ‘pain au chocolat avec un caffé, dans le matin’. Al snel kwamen er kleine bankjes buiten, voor de bakkerij te staan. Graag neemt deze dansende paradijsvogel daar even plaats voor een ‘bakkie’ in de zon. En zo kwam Nobel’s in ons leven. 

Niet lang na de opening van Nobel’s, verhuisden wij terug naar Dordrecht (hier zit overigens geen causaal verband in) en we kwamen in de binnenstad te wonen. De kinderen werden groter en wilden graag een keer zelf een boodschap gaan halen. Je raadt het al, dat werd bij Nobel’s Brood. De afstand van ons huis naar de bakkerij was prima te doen en ik zeg geen ‘nee’ als iemand aanbiedt een lekker ontbijt te gaan halen. Ik zie die twee kleine kruimels van mij nog de straat uitlopen.. hun tasje onder de arm geklemd, op weg voor wat croissants, pain au chocolat en een krentenwegge. Ik ben zo’n moeder die ze nakijkt tot het punt dat ik ze echt niet meer kan zien. Vervolgens zenuwachtig wachtend en constant op haar horloge kijkend. Later werden het de eierkoeken, appeltaartjes, wortelcake of brownies, die voor een versnapering na schooltijd mochten dienen. Maar het meest werden we verrast, toen we net thuis waren na een citytrip uit Lissabon en ontdekte dat we die heerlijke ‘pasteis de nata’ (Portugees gebakje) helemaal niet hoefden te missen!

En niet alleen de kinderen weten inmiddels blind de weg naar Nobel’s. Onlangs begon mijn hond, twee straten bij Nobel’s vandaan, enorm aan de riem te trekken. Voor de grap liet ik de riem vieren en begon ik met haar mee te rennen. Ik wilde wel eens weten waarom ze nou zo’n haast had? Onder aan de voet van de Grote Kerk, ging ze vol in de ankers! Kijkend naar de deur van Nobel’s Brood en vervolgens weer terug naar mij. Mijn hond keek me héél triomfantelijk aan. Alsof ze wilde zeggen ‘hier wilde je toch heen?’

Hi Willemijn, wat leuk dat ik je mag interviewen! Hoe gaat het met je?

“Ja goed! De kinderen zijn lekker thuis en de zaken gaan lekker door, dus dat is heel erg fijn.”

Jullie hebben in het paasweekend gehad en ik zag dat het binnen no-time uitverkocht was! Hoe was dat?

“Ja we schrokken ons echt een hoedje! We hebben de afgelopen tijd, elke dag al zo’n 30 á 40 ontbijtbestellingen en voor het Paasontbijt, zaten we binnen twee dagen al helemaal volgeboekt. In het paasweekend hebben we in totaal 500 ontbijtjes rond gebracht! Superleuk natuurlijk! Gelukkig doen we dit al 7 jaar. We hebben met de tijd, het allemaal kunnen opbouwen en erin kunnen groeien. We zien op het moment dat veel mensen eten laten bezorgen of een ontbijtje cadeau geven aan een ander. Iedereen is nu opeens ook thuis. Dus ja, het bezorgen van ontbijtjes neemt nu een enorme vlucht en ik ben blij dat we het met de collega’s kunnen opvangen. Niet alleen het vaste personeel maar ook de zaterdagkrachten, iedereen helpt mee!”

Hoe hebben jullie zelf Pasen gevierd? Was er wel tijd om zelf lekker te ontbijten?

“Ik sta met Pasen heel vroeg op, om bij Nobel’s Brood alles klaar te maken en klaar te zetten. Zodat het personeel weet waar hij naar toe moet. Om 08.00 uur gaan alle bezorgers rijden en dan zit mijn werkdag er op. Ik ga dan naar huis, om ook lekker te ontbijten met de kinderen. Dus onze kinderen merken er niet echt iets van. Dat is wel fijn.”

En wat eten jullie eigenlijk zelf iedere ochtend als ontbijt?

Willemijn moet lachen. “Ja, wij ontbijten ook met ons eigen brood. En maken met Pasen, net als velen, ook een mooie tafel.”

Wat deden Sander en jij voordat jullie de bakkerij startte? 

“We hebben allebei gestudeerd en werkten in het bedrijfsleven. Wel hebben we altijd gedacht aan samen te gaan ondernemen, alleen wisten we lange tijd niet wat. Nu hebben we allebei wel de Hogere Hotelschool gedaan, dus het zat er al wel ergens. Maar goed, we werkten allebei fulltime en dat was prima en leuk. Tot we op een gegeven moment, op een bepaald punt kwamen in ons leven. Toen hebben we tegen elkaar gezegd, laten we onze ogen dicht doen en onszelf afvragen, wat we het allerliefst zouden willen? Daar kwam het concept voor Nobel’s Brood uit! Mede aan de hand van ervaringen die we in Den Haag en Utrecht hadden opgedaan bij leuke horecazaken. En brood kwam in die tijd heel erg in opkomst. Daarbij gingen we ook graag in Frankrijk op zoek naar mooie bakkers, om producten uit te proberen. Al die ervaring die je in de loop der tijd dan mee hebt genomen, kwamen zo samen tot één concept, dat echt van ons is.”

En hoe snel ging het balletje toen rollen?

“Dat ging echt heel snel. Binnen 2 maanden hadden we onze banen opgezegd en zijn we begonnen. Maar we hadden al die jaren al wel hard gespaard, voor als we een keer wilden gaan ondernemen.”

Wanneer zag je dit pand voor het eerst? Was het gelijk liefde op het eerste gezicht?

Weer moet Willemijn lachen. “Ja we hebben nergens anders gekeken, dit was dè plek. We vonden het via Funda. Het stond al 5 jaar leeg. Het valt buiten het winkelgebied en dat vonden wij perfect, dat zochten wij ook. Want als je goede producten hebt, willen mensen er wel een klein stukje voor om. Plus gaat het ook om de totale beleving, dat je naar een plek toe gaat waar je graag wilt zijn. En dat aan de voet van de Grote Kerk! In Frankrijk zit er altijd een bakker aan de voet van een kerk! Dus we hebben het pand bezichtigd en gelijk gezegd dat we het wilden hebben. Het was binnen een dag geregeld.”

Hoe wist je zo zeker dat dit de juiste plek was?

“Wij vinden sowieso dat deze plek heel veel charme uitstraalt. Maar het was best een risico, om ergens te gaan zitten, waar nog niet zoveel mensen kwamen. Op de Voorstraat West zaten destijds nog niet zoveel ondernemers als nu. En misschien is het juist wel onze kracht, dat wij niet uit de bakkerswereld komen. Wij noemen ons zelf ook geen bakkers maar echt ondernemers. Zuurdesembrood was toen net in opkomst en kon je enkel op 1 ander adres in Dordrecht kopen. Wij zijn dit begonnen, omdat we oprecht geloofden dat er een behoefte is. Dat geldt trouwens ook voor de ontbijtjes, op zondag aan de deur. Dat deden wij in het begin nog op de fiets, enkel in het centrum van Dordrecht. Dat moest men dan uiterlijk zaterdag bestellen èn betalen in de winkel, want wij mochten als bakkerij niet op zondag open zijn. Maar wel op zondagochtend iets bezorgen! En omdat de transactie op zaterdag heeft plaats gevonden, was dat een maas in de wet. Het komt ook, omdat het onszelf zó leuk leek om een ontbijtje te krijgen op zondagochtend. Daarom zijn wij hiermee gestart. Heel mooi dus om te zien, hoe dat zijn vruchten heeft afgeworpen in al die jaren. En dat het zelfs nu, in deze periode, gewoon door gaat.”

Wist je toen je de sleutel tot het pand kreeg, gelijk hoe je het wilde indelen?

“Ja, vooraan natuurlijk de winkel en achterin de voorraad. Het tussenstuk achter de raampartijen, hadden we eigenlijk een soort van ‘over’. Dus hadden we bedachten, dat we er een hele goede koffiemachine neer gingen zetten. Want als je lekker brood en dergelijke hebt, dan moet je ook goede koffie hebben, vinden wij. Hoge kwaliteit, daar gaan we voor. En het leek ons leuk als Sander en ik, als het even rustig zou zijn, daar samen koffie konden drinken.. dat is in die 7 jaar nog nooit gebeurd haha.. want vanaf dag 1 was het gelijk hartstikke druk! Dus zijn we er een restaurantje begonnen en is het een mooie aanvulling op de bakkerij geworden. Je kunt er lekker van alles proeven en als je het daarna mee naar huis wilt nemen, kopen in de bakkerij.”

Jullie zijn in de loop der jaren heel creatief bezig geweest. Van de lange ontbijttafels met Pinksteren op de Grote Kerksbuurt, de ontbijtjes op zondag, op iedere keer een andere plek in Dordrecht.. Wie van jullie twee is het creatief brein hierachter?

Willemijn moet weer lachen. “Ja, ik moet zeggen dat wij allebei dat wel heel sterk hebben. We hebben altijd wel ideeën, dat is echt superleuk! En soms moeten we elkaar ook wel temperen hoor, omdat één van ons dan teveel wilt haha.. maar goed, we gaan heel erg van ons zelf uit, wat wij leuk vinden en bij Nobel’s vinden passen. En dan moet je soms niet te lang over iets nadenken maar gewoon gaan doen.”

Wat is het meest bijzondere dat jullie gedaan hebben?

“Ja, dan denk ik wel gelijk aan het ontbijt bovenop de kerktoren. Dat was echt superleuk! Tijdens een diner hebben Sander en ik dat bedacht. En door er dus niet te lang over na te denken, hebben we dit weten te realiseren. Want we hadden natuurlijk best kunnen denken ‘ja, tijdens een kerkdienst een ontbijt serveren, dat krijgen we er nooit doorheen’. Maar ik ben gewoon in de pen geklommen en heb een mail gestuurd naar de kerkmeester. En die keurde het zowaar goed! Uiteraard hebben we wel goed uitgelegd, hoe wij rekening dachten te houden met de kerkdienst, zodat zij er zo min mogelijk last van zouden hebben.” Willemijn straalt. “Ja, het was echt een wens van ons, om iets in de kerk te mogen doen. Dus als je dan een positieve reactie terug krijgt.. ja dat is zó fantastisch!”

Vorig jaar opende jullie Nobel’s Pakhuis. Was dat een lang gekoesterde wens?

“Ja dat was een heel lang gekoesterde wens. We wilden al heel lang een mooie aanvulling hebben op ons brood, want dat is natuurlijk onze basis. En van daaruit zijn we gaan nadenken over wat daar goed bij past, zoals mooie soepen, vleeswaren, kaas, borrelplanken..” Willemijn legt uit. “Kijk, we hadden ook kunnen kiezen om bijvoorbeeld een tweede Nobel’s Brood te beginnen op een andere locatie. Maar Sander en ik zijn graag nauw betrokken bij de zaak. Daarom zijn wij er zelf ook dagelijks te vinden. Dus hebben we onszelf echt afgevraagd, of wij er heel blij van zouden worden om dit hele proces nog een keer te doen. Ons antwoord daarop, was dat we ons eigenlijk nog meer wilden uitdagen. We zijn toen gaan zoeken naar een concept dat een aanvulling is op Nobel’s Brood, maar wel ècht op zichzelf staand is. We hebben daar jarenlang over na kunnen denken, wat zich vervolgens heeft geuit in dit concept. En het past er perfect bij!”

En dan kom je een pand in dezelfde straat tegen. Hebben jullie daar bewust op gewacht?

“We hebben echt heel veel geduld gehad, om op de juiste plek te starten. Dit pand was een houtopslag van iemand die een atelier heeft aan de Schuitemakersstraat. We raakten met de eigenaar in gesprek en het heeft een lange aanloop gehad. Gelukkig is de eigenaar uiteindelijk overstag gegaan om het pand voor ons te gaan verbouwen. We hebben wel andere plekken op het oog gehad hoor, maar toch kozen we voor een pand in de buurt. Het is ook praktisch omdat we natuurlijk heel vaak bij Nobel’s Brood zijn en dat het Pakhuis dan een paar deuren verderop zit… Ook met het oog op onze 3 kinderen. Dan is het wel zo handig dat het bij elkaar in de buurt zit. En het blijft natuurlijk de mooiste straat van Dordrecht hè? Maar goed, we hebben dus goed ons geduld moeten bewaren en dat heeft echt goed uitgepakt.”

In de afgelopen jaren zijn jullie ouders geworden van 3 kinderen. Hoe zorg je dan voor een goede balans tussen werk en privé?

“Dat blijft soms wel puzzelen natuurlijk. Maar ik ben een stuk minder op de werkvloer gaan werken. Gelukkig hebben we dit met een gerust hart over kunnen laten aan collega’s doordat er een goed team staat. Dat maakt ook, dat we Nobel’s Pakhuis konden starten. Nobel’s Brood is een heel stabiel bedrijf met een heel solide team. Dus ik had ook de mogelijkheid om te kunnen kiezen om minder te gaan werken. Dat is heel prettig. Sander en ik vinden het ook heel belangrijk om er voldoende voor de kinderen te zijn dus wisselen we af. Òf Sander werkt òf ik. Er is dus altijd één van ons twee bij de kinderen. Dat is een hele mooie balans.”

Heeft het krijgen van kinderen invloed gehad op het ondernemen zelf? Jullie hebben bijvoorbeeld een voorleesmoeder die bij jullie in de zaak komt voorlezen?

“Nee, dat deden we al vanaf dag 1 en toen hadden we zelf nog geen kinderen. Dat hebben we destijds bedacht om meer die buurtfunctie te creëren. We kijken eigenlijk ook nooit naar andere ondernemers. We bedenken zelf wat we een goed idee vinden en doen alles op ons eigen gevoel.”

Wat vinden jullie belangrijk als het gaat om het inkopen van producten? Jullie hebben bijvoorbeeld eieren van de boer. Waar let je zoal op?

Willemijn is heel duidelijk. “Op smaak en op afkomst. De smaak moet natuurlijk allereerst goed zijn en kijken we onder andere of de boer echt goed voor zijn kippen zorgt. Onze jam komt bijvoorbeeld niet uit de buurt, maar uit Zeeland. Omdat ze daar mooiere vruchten hebben, die meer zonuren hebben gehad en daardoor zoeter zijn. Dan kiezen we echt voor de smaak. De kwaliteit is bij ons altijd leidend. Dat weegt zwaarder dan de inkoopsprijs. We doen daar geen concessies in. Ons motto is dan ook ‘het moet perfect zijn, anders doen we het niet.”

Wat vindt jezelf het allerlekkerst uit je eigen winkel?

Willemijn glimlacht. “De krentenwegge. Die eet ik elke dag. Oh ja, en de koffie, want die heb ik wel nodig met de soms wat korte nachten. Daar kom ik zelfs voor naar de zaak, ook al ben ik vrij.”

Waar zijn jij en Sander het meest trots op?

“Dat we vaak op het goede moment met de juiste creatieve ideeën kunnen komen. Zoals al eerder aangegeven, we doen het allemaal op ons eigen manier. We hebben geduld en durven kansen te pakken. En blijven daarbij altijd dichtbij onszelf.”

Als jij na een werkdag naar huis toe loopt en terug denkt aan de dag. Wat maakt jouw werk dan het allerleukst?

“De mensen” antwoord Willemijn resoluut. “Dat onze winkels een groot sociaal karakter kennen. Ik vind het bijzonder, dat onze klanten hun leuke maar soms ook verdrietige momenten met ons willen delen. En dat geldt overigens net zo goed voor de collega’s hè? Zonder al deze mensen, zouden wij het helemaal niet zo leuk hebben. De mensen maken ècht het verschil. Daarom staan wij zelf ook zo graag op de werkvloer. Dordrecht hoort nu echt bij ons en wij horen ook in Dordrecht.”

Ben je ook benieuwd geworden! Kom dan een kijkje nemen bij Nobel’s Brood en Nobel’s Pakhuis! Je vindt ze aan de Grote Kerksbuurt 43 en 53 te Dordrecht.

Via de website kun je de producten ook bestellen https://www.nobelsdordrecht.nl

En vergeet ze niet te volgen via Instagram, voor alle leuke acties die Sander en Wilemijn bedenken, de mooie producten of de prachtige plaatjes aan de voet van de Grote Kerk!