Fier Skateshop

Van kleins af aan heb ik altijd gesport. Sommige periodes best veel zelfs (en nee, dit is er niet één van, mocht je dat afvragen). Uiteraard wilde ik ook mijn kids daarin stimuleren. Lekker bewegen. Zo kochten we een skateboard voor onze zoon toen hij 3 was. Grappig genoeg ging tegen alle verwachtingen in, onze kleine ballerina er mee aan de haal. Tot op de dag van vandaag gaat ze met regelmaat lekker ‘cruisen’ over het asfalt. Daar kan ik stiekem best een beetje jaloers op zijn. Of ik het wel eens geprobeerd heb? Jazeker, maar met de balans van een garnaal weet ik niet of een skateboard & ik zo’n goede combi zijn. Op zomervakantie wil ik de gok nog wel eens wagen, waarop mijn kinderen dan gelijk in de startblokken schieten en heel lief meerennen. Voor het geval ‘mama valt’. En ze hebben een punt hoor. Heel stabiel sta ik niet. Niet heel sexy toch? Maar goed, gelukkig hebben mijn kinderen het balansgevoel van hun vader en kunnen ze zich er lekker mee vermaken.

En zo kwam het, dat zij op een zondagmorgen zich hardop afvroegen ‘of het niet leuk zou zijn als mama eens de gezichten achter Fier zou interviewen’? Nou, dat vond ik eigenlijk ook wel! Dus maakte ik een afspraak. Ik zette er zelfs mijn wekker voor… Op een zonnige maandagochtend om 09.00 uur stond ik bij Arjan van Biemen en Zev van Sluijsdam op de stoep. Onder het genot van een lekkere kop thee, ontstond een gesprek over jeugdherinneringen, hun passie voor skaten en de mooie skatewinkel, die sinds afgelopen april alweer 8 jaar bestaat. Ga gezellig mee op bezoek bij Fier.

Goedemorgen! Leuk dat ik jullie mag interviewen. Laten we bij het begin beginnen. Hoe kennen jullie elkaar eigenlijk?

Arjan vertelt: “Zev en ik hebben vroeger allebei bij de skatewinkel ‘Backside 540’ op de Voorstraat gewerkt. Ik ging daar over de verkoop van snowboards en Zev over het skategedeelte. We deelden al langere tijd ideeën om voor onszelf te beginnen.”

En hoe ga je dan van dromen naar een fysieke winkel?

Zev glimlacht. “Ik deed al langere tijd camerawerk voor Nike en had eigenlijk al een groot netwerk liggen. Veel jongens kende ik van vroeger van het skateboarden. Zij zijn bij verschillende (skate-)merken gaan werken, dus eigenlijk was er al een basis om dergelijke producten in de shop te kunnen verkopen, wat uiteraard heel fijn was. Want sommige merken kunnen nog wel eens moeilijk verkrijgbaar zijn. Door die connecties ging het wel iets makkelijker. Tjsa, en hoe het toen echt begon? Volgens mij kwam ik Arjan een keer tegen in de Albert Heijn en vroeg hoe het met hem ging? We raakten aan de praat en ik gaf aan weer te denken aan een winkel. Bleek dat hij ook nog steeds daarover droomde! We zijn samen gaan zitten om plannen te maken en te onderzoeken wat de mogelijkheden waren.”

Was Dordrecht eigenlijk klaar voor een winkel als die van jullie?

Arjan lacht. “Nou, dat is een goeie! Daar komt eigenlijk ook wel een beetje de naam vandaan. Er waren best wat mensen die zeiden ‘Leuk idee hoor van jullie, maar in Dordt gaat dat hem echt niet worden’. En van die kreten als ‘Hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt’, daar waren we wel echt klaar mee! Zev en ik vonden dat het prima kan in Dordt haha.. Borst vooruit, kin omhoog en gaan! En niet dat die naam daar nu per se naar verwijst, want die heeft Zev heel goed verzonnen, maar het past er wel goed bij. Zeg Zev.. hoe kwam jij ook alweer op die naam?”

Zev: “Haha.. ja, we hebben samen heel veel namen zitten verzinnen. Op een avond zat ik het tv-programma ‘Ter Land, Ter Zee en in de Lucht’ te kijken en na een hele mooie sprong van de schans, kwam er een dame uit het water. De presentator snelde naar haar toe, stopte de microfoon onder haar gezicht en vroeg ‘En? Hoe voel je je?” De dame antwoordde ‘Ik ben zo fier!’ Dat was het moment waarop ik dacht ‘Ja, dàt is een goeie! Fier, trots!”

Foto: Danielle Vliegenthart

Ah wat een leuk verhaal! En hoe zijn jullie tot dit logo gekomen?

Zev: “De volgende stap was inderdaad een logo laten ontwerpen. Een heel belangrijk onderdeel natuurlijk! Arjan en ik zijn naar Rogier Bot van BuRoBot gegaan om het te laten ontwerpen. Allerlei logo’s hebben de revue gepasseerd maar het was niet wat we zochten. Ik weet nog goed dat Rogier zuchtte, onze naam los uit de pols op een velletje papier schreef en zei ‘En zoiets dan?’ ‘Ja!’ riepen wij toen gelijk in koor. ‘Dit is het!’ Zo simpel kan het soms zijn.”

Jullie bestaan sinds april alweer 8 jaar en zijn gevestigd in dit mooie pand aan de Vriesestraat. Hebben jullie het zelf ingericht?

Zev: “Ja. Van origine ben ik meubelmaker en samen met Arjan heb ik gekeken naar hoe we het wilden inrichten. De achterwand waar de boards tegenaan hangen, heb ik bijvoorbeeld gemaakt.”

Arjan voegt daar aan toe: “Nou Zev heeft wel het meeste gedaan hoor. Ik ben niet zo handig als hij, ik heb meer twee ‘linkerhanden’. Ik kan wel wat, maar ik weet niet of het dan Zev zijn goedkeuring kan wegdragen haha.. hij is veel preciezer wat dat betreft. Gelukkig delen we dezelfde ideeën en zijn we het vaak snel met elkaar eens, dus dat is makkelijk.”

Zev reageert serieus: “Maar Arjan kan andere dingen weer beter en dat is denk ik ook onze kracht. Ik ben vaak netjes en soms misschien iets tè voorzichtig. Daarnaast ben ik echt van de basics en Arjan is veel uitgesprokener, ook qua persoonlijkheid. Dus veel kleur en herrie haha.. dat maakt dat we mooi in balans zijn.”

Ik wil jullie graag even mee terugnemen in de tijd. Weten jullie nog wat je eerste herinneringen aan het skaten waren?

Arjan: “Leuk dat je het vraagt. Daar hebben wij het nog heel vaak over! Ja, dan ga je terug naar de tijd van Tony Hawk (Amerikaanse skateboarder, red.). Er was destijds één winkel in de hele regio die naast surfplanken ook skateboards verkocht. Zij zaten gevestigd op de Staart. Maar skateboards waren – zeker in die tijd – niet te betalen! Met mijn vrienden ging ik dan regelmatig even in de winkel langs, om te kijken en te voelen. Om vervolgens weer terug naar huis te keren en verder te dromen over de dag dat je ooit zo’n skateboard zou mogen hebben. En ik weet nog goed, dat ik mijn eerste skateboard daar kreeg. Van mijn ouders. Dat ding heeft denk ik wel een maand naast mijn bed gelegen haha.. Zo blij was ik.”

Zev: “Ja, dat zijn mooie herinneringen! Ik weet nog goed, dat het allemaal draaide om de beleving. Nog een keer gaan kijken of dat board nogmaals vasthouden. Je eerste skateboard krijgen is èn blijft bijzonder. Dat moment blijft je heel erg bij. En dat is ook het mooie, doordat wij dàt gevoel snappen en herkennen wanneer kinderen bij ons in de zaak komen en een skateboard van hun ouders mogen uitzoeken. Je begrijpt wat er in ze omgaat en probeert zo goed mogelijk aan de beleving bij te dragen. Dat vind ik echt één van de leukste momenten, als ik een kind blij met een skateboard de winkel zie verlaten.”

Wat mooi dat je vanuit je eigen herinneringen zo bij kunt dragen aan eigenlijk nieuwe herinneringen. Die van de kinderen die bij jullie in de winkel komen…

Arjan: “Zoals bij dat meisje vorige week!”

Zev: “Ja inderdaad! Een meisje had hier een board besteld. We spreken dan altijd af te bellen, zodra hij in elkaar is gezet. Het meisje was nog niet gebeld en liep hier met haar vader langs, in de hoop dat hij al klaar zou zijn. Maar ze durfde niet binnen te komen en het te vragen..”

Arjan vervolgt: “ja en mooie was, ik stond op dat moment echt met de telefoon in mijn hand, om haar te bellen, toen ik haar voorbij zag lopen! Ik heb haar toen naar binnen geroepen. Je had die blik op haar gezicht moeten zien… dat was echt te gek!”

Zev: “Dat is zo mooi! Dan kun je nog 100 jassen of t-shirts verkopen, maar dit is waar het om draait!”

Kunnen jullie uitleggen wat er zo mooi is aan skateboarden?

Arjan: “Allereerst ben je lekker buiten en het geeft je een gevoel van vrijheid. Het gaafste is het skaten op straat en het gevoel wanneer een truc lukt. Daar kun je zo gelukkig van worden! De afgelopen weken heb ik veel geskate met mijn twee zoons. Als het ons alledrie lukt een bepaalde truc uit te voeren, ja, dat gevoel is echt te gek! En dan onderweg terug naar huis, doet één van ons een ander trucje.. dan zie je gelijk dat de rest dat ook wil kunnen haha. Het is soms een beetje competitief, maar op een hele leuke manier. En grappig genoeg merken we dat sinds de quarantaine, steeds meer mensen op zoek zijn naar toch dat gevoel van vrijheid te kunnen ervaren. We hebben de afgelopen weken aardig wat boards verkocht.”

Zev: “Ja, en weet je wat ik zo fijn vind aan skaten? Niemand vertelt je, wat je moet doen! Wel zeg ik er eerlijk bij, skateboarden is voor doorzetters. Het is vallen en opstaan. Je zult geduld moeten hebben. Maar wanneer je het 1 of 2 jaar volhoudt, zul je hoogstwaarschijnlijk je hele leven blijven skaten.”

Lessen kunnen hier dan wellicht bij helpen. Jullie geven normaal gesproken toch les op het skatepark onder de Zwijndrechtse brug?

Arjan: “Dat klopt, dat staat nu even stil i.v.m. de quarantaine. Maar we hebben op woensdagmiddag een hele leuke groep kinderen, tussen de 6 en 10 jaar. Die leer ik de basis. Voor ingewikkelde trucs moeten ze bij Zev zijn haha…”

Zev: “We hebben het er al over gehad, om misschien een keer een les voor gevorderden te geven. Want je ziet in de lessen er kinderen tussen zitten, die het allemaal al wel kunnen maar die het toch ontzettend leuk vinden om met de groep mee te doen. Het is een individuele sport, maar je doet het ook met elkaar…”

Arjan vult aan “het is ook gewoon tof om anderen te laten zien wat je al kan!”

Hoe belangrijk is het dan om een plek als het skatepark te hebben?

Zev: “Mega! Daar zijn we al 20 jaar mee bezig! Wij zijn destijds zelf bij de gemeente gaan lobbyen en na heel veel zeuren en jaren vergaderen, kregen we uiteindelijk 10.000 gulden aan hout toegewezen. Daarmee mochten we op de Overkampweg, bij een locatie van de gemeente, zelf obstakels in elkaar zetten. Waar nu het EGM gebouw staat (vlak bij de Zwijndrechtse brug en het huidige skatepark) kregen we een afgesloten stuk weghelft toegewezen. Daar hebben we de gemaakte obstakels opgezet en het geheel werd afgezet met een hek erom heen. Binnen 2 jaar hebben we de obstakels he-le-maal afgeskate haha.. toen was het ‘op’. Maar gelukkig had de gemeente toen al wel gezien, dat er graag mensen naar toe kwamen, dat het leeft! De gemeente heeft toentertijd het afgebroken, geasfalteerd en ons stalen obstakels gegeven. Dat heeft er zo’n 10 jaar gestaan en toen is het weer afgebroken en opnieuw opgebouwd. We zijn nu 4 skateparken op deze plek verder en de animo blijft groeien.“

Waar ging je vroeger dan skaten? Voordat het skatepark er was?

Arjan: “We zijn begonnen voor de ABN Amro aan de Spuiboulevard, hier in de stad. Daar lag een soort marmer voor de deur en dat was lekker glad.”

Zev loopt naar achter en komt terug met oude foto’s. Hierop zie je hem voor de ABN Amro en voor het oude Tomado-huis skaten. 

 

Zev: “Vroeger had je dus geen skatepark en dan stond je met 20-30 man de hele dag te rammen op dat marmer. Die mensen die daarboven woonden werden er helemaal gek van! We hebben wel eens bloempotten naar beneden gekregen haha.. Ik denk ook nog wel eens terug aan de buren van mijn ouderlijk huis in Sterrenburg. Stond ik daar met al mijn vrienden op mijn zelfgemaakte schanzen te skaten en niemand die klaagde! Ik denk dat ik die mensen best wat overlast heb bezorgd met dat gekletter..”

Wat doet een passie als deze met je? Ben je er (on)bewust altijd mee bezig?

Arjan: “Ja, eigenlijk wel. Als je ergens bent, of dat nu hier is of in een andere stad en je hoort een skateboard aan komen – de wieltjes die over het asfalt glijden – dan komt er iets in je los.. automatisch gaan je gedachten dan van ’hé, een skater! Wat gaat die doen? Waar gaat die heen?’

Zev lacht. “En dan komt er een omaatje langs, met zo’n boodschappentrolley haha… dat heb ik hier wel eens.”

Arjan moet ook lachen. “Maar serieus, het is echt een aparte groep. Waar je ook ter wereld komt, als ze je met een skateboard zien, is er meteen een soort klik. Een connectie die direct ontstaat. Zo heb ik mensen leren kennen in Frankrijk, waar ik nog steeds contact mee heb. Dat is gewoon leuk!”

Zev: “Ik merk ook vaak, wanneer ik met mijn skateboard in het buitenland loop, andere skaters je aanspreken en je graag de mooie plekjes willen laten zien. Dat is heel tof.”

Dus het skateboard gaat altijd overal mee naar toe?

Zev moet even nadenken.. “Ja, eigenlijk wel.. al is er maar ergens een stukje asfalt of een vlakke vloer. Alleen al het gevoel van het cruisen is soms voor mij al voldoende.”

Arjan: “Ik weet nog wel dat ik op reis was met de kinderen en ieder op zijn eigen skateboard door Kopenhagen heen reed. Dat was gaaf! Het is zó lekker om gewoon met je board overal langs te rijden en naar toe te gaan.”

En dat je het met elkaar kunt doen. Voor hetzelfde geldt hadden je jongens het niet leuk gevonden?

Arjan: Nou.. ik had altijd een hekel aan de kinderwagen. Ik vond het een ongemakkelijk groot ding, zeker in winkels. Dus vanaf het moment dat ze konden staan, zette ik ze op een board en trok ik ze voort. En wat gebeurde er? Als ze dan ergens te lang moesten wachten, gingen ze vanzelf trucjes uitproberen.”

Arjan vertelde er net al even over. Maar weet jij het nog Zev, dat moment dat je je eerste skateboard kreeg?

Zev: “Jazeker! Ik ging met mijn ouders naar Rotterdam. Vervolgens werd er in de winkel gevraagd of ik warme chocomelk met slagroom wilde, voor het wachten. Ik kon als kind alleen maar denken ‘Wow! Èn warme chocomelk met slagroom èn een board.. dit is te gek!”

Dat begrijp ik heel goed! Maar ehm.. wat is nu jullie favoriete item hier in de winkel?

Zev: “Al onze eigen Fier producten zijn wel favoriet eigenlijk.”

Jullie hebben een uitgebreid assortiment. Ook een eigen kledinglijn. Is dat iets wat er later bij is gekomen?

Zev: “Nee, de kleding hebben wij er van het begin af aan al bij. We zijn begonnen met t-shirts met het logo erop. Later is dit uitgebreid met hoodies, petjes, sokken, zwembroeken, noem maar op. Beetje bij beetje bouwen we het uit. Het is heel leuk om te zien dat mensen ons graag supporten en het gevoel van Fier willen uitdragen. Als ik op een festival iemand in het publiek of op het podium in onze kleding zie, vind ik dat zó tof!”

Dat is het ook! Zo heb ik eigenlijk voor het eerst ‘kennis’ met Fier gemaakt. Ik ging jaren geleden naar een optreden van Typhoon in het Dolhuis en ik weet nog goed dat hij een t-shirt van jullie aan had. Ik vond het een tof shirt en ben toen gaan opzoeken, waar het vandaan kwam. Bleek het gewoon uit Dordt te komen!

Arjan: “Ah, leuk! Ja, het is heel leuk om te zien hoe enthousiast ook artiesten zoals Typhoon ons supporten. Voor mij was het hoogtepunt toch wel toen de Postmen in Merz op kwam treden en we hem mochten ontmoeten. Hij deed zijn show in onze trui.. ik was helemaal gelukkig!”

Dat kan ik mij goed voorstellen!

Arjan: “Maar ik kan dat trotse gevoel net zo goed hier in de stad hebben hoor. Regelmatig zie ik een oudere meneer met een Fier pet over de markt lopen. Daar kan ik ook echt van genieten.” 

Wat zouden jullie graag nog willen met Fier?

Zev lacht. “Dat deze hele winkel vol hangt met onze eigen Fier spullen.. Aan de andere kant, er zijn zoveel goede merken, waar we ook niet meer zonder kunnen. Maar.. nog meer van onze eigen producten zou ik wel heel tof vinden.”

Arjan vult aan: “En weet je wat ik cool vind? Dat onze eigen lijn, welke voornamelijk uit goede basics bestaat, goed loopt. Dat het aanslaat, is gewoon heel fijn. Soms komen er gasten langs, die al bijna 8 jaar een trui van ons hebben en dan wordt het nu pas tijd voor een nieuwe. Want eerlijk is eerlijk, de kwaliteit van onze truien is eigenlijk de beste die wij hier in de winkel hebben. Daarbij vind ik het mooi om te zien dat onze klanten de producten echt afdragen. Als een soort tegenbeweging tegen de fast fashion, wat je nog steeds ziet. We hebben een tijd lang ook in ons logo de tekst ‘be proud, wear me out’ verwerkt. Dat vind ik een belangrijke boodschap.”

Waar zijn jullie het meest trots op?

Zev en Arjan kijken elkaar aan en glimlachen. “Wij zijn er trots op, op wat we samen neergezet hebben, dat we er vandaag de dag nog steeds zijn, hoe het concept zich met de jaren ontwikkelt heeft en hoe iedereen reageert op ons logo. Kijk, ‘fier’ is een klein woord maar wat ons betreft één met een veel grotere boodschap. Het betekent zoveel meer dan alleen ‘trots’. Het staat mede voor het gevecht dat je heb moeten leveren, om tot dit gevoel te komen. Dat je fier mag zijn op wie je bent!”

Enthousiast geworden om ook te gaan skaten? Of kan je garderobe wel een aanvulling met mooie streetwear gebruiken? Neem dan eens een kijkje bij Fier op de Vriesestraat 85 te Dordrecht.

 

Check ook hun webshop, op de website fierskateshop.nl en houdt hun Instagram pagina in de gaten!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *