Bistro La Bohème

Een van mijn motto’s is ‘vieren wat je vieren kan’. Evenals ‘het leven is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen’. En als je weet, dat ik ooit 8 jaar heb moeten wachten tot ik met mijn lief in het huwelijksbootje mocht stappen.. reken dan maar dat die dag ieder jaar opnieuw gevierd moet worden! Afgelopen jaar verraste hij mij, door me mee te nemen naar de net geopende Bistro La Bohème. We werden er warm ontvangen en aten er heerlijk. Waanden ons heel even in een knusse bistro in Parijs en hadden een hele fijne avond. En dat allemaal in het oude centrum van Dordt, op het Steegoversloot. Toen niet veel later vrienden ons vroegen, een leuke plek voor een gezellig avondje uit te regelen, was de keuze gauw gemaakt. Niet verwonderlijk dus, dat ik ook nu contact zocht met de eigenaren, Ron en Jackie van de Merwe. Kom, ik stel ze graag aan je voor!

Hi Ron en Jackie! Wat een heerlijke bistro hebben jullie toch. Zijn jullie al lang ondernemer?

Jackie: “Dankje. Eigenlijk ben ik pas sinds 12 jaar ondernemer. Daar moet ik wel bij zeggen dat ik altijd met één been in de horeca heb gestaan, naast reguliere banen. En op mijn 48ste ben ik voor mijzelf begonnen, met cafetaria ‘Onder de Molen’. Dat was een hele leuke tijd. Zo deed ik daar bijvoorbeeld ook de catering voor de bandjes, die kwamen optreden in Bibelot. Ron en ik kennen elkaar nog uit ‘de Crimpert Salm’. Ron werkte jarenlang als chef bij zijn ouders in de brasserie, maar we wilden graag samen gaan ondernemen. Toen dachten we er eerst aan om in Spanje iets voor onszelf te beginnen. Daar zijn we bijna 3 jaar mee bezig geweest en hebben ook 2 jaar lang Spaanse les gehad, maar na verder onderzoek bleek dat toch helaas niet haalbaar. Echter toen we daar achter kwamen, hadden we al zulke verregaande plannen. Ron’s ouders hadden bijvoorbeeld al rekening gehouden met zijn vertrek en een nieuw personeel aangetrokken.”

Hoe zijn jullie toen hierbij gekomen?

Jackie: “We zijn toen in Nederland om ons heen gaan kijken naar leuke plekjes om voor onszelf te beginnen. We waren op zoek naar een klein pand, omdat we het echt samen wilde doen. Bij het rondkijken vonden dit direct het leukste pand. Mede omdat het in Dordrecht is. Dat wilden we het allerliefste maar omdat hier niet heel veel kleine restaurantjes zijn, zochten we zodoende ook in Brabant. Na de bezichtiging van dit pand, heb ik met een brok in mijn keel de eigenaar opgebeld om te zeggen dat we het gingen doen! We zijn hier toen met open armen ontvangen.“

Dat is fijn. Hebben jullie veel vaste gasten?

Jackie knikt instemmend. “Dat merkten we toen de zaak nog gewoon open was maar zeker ook nu, met het thuisbezorgen! We hebben vaste gasten, die het ons echt gunnen. Dat is zo waardevol! Er zijn gasten die wel ieder weekend eten bij ons bestellen. Daar zijn we ontzettend dankbaar voor, want dat is wel één van de redenen dat we nog steeds draaien. We zijn er nog!”

Dat hebben jullie zelf ook verworven. Daar hebben jullie afgelopen jaar hard voor gewerkt.

Jackie glimlacht een beetje verlegen. “Nou ja, wat het ook is, wij zijn er in ieder geval heel blij mee.”

Wanneer zijn jullie officieel gestart met Bistro La Bohème?

Jackie: “Op 01 april 2019 zijn we officieel open gegaan. Daarvoor hebben we een paar weekenden proefgedraaid met vrienden, familie en kennissen.” Ron: “Op 15 maart 2019 gingen we voor het eerst open met proefdraaien. Ironisch genoeg sloten we op 16 maart van dit jaar.” Jackie vervolgt. “Onze eerste verjaardag hebben we dus niet echt kunnen vieren, maar we hebben wel bij de mensen die bij ons besteld hadden, er een lekker doosje bonbons bij gedaan.”

Nu komen jullie allebei uit een verschillende tak qua horeca. Hoe hebben jullie bepaald, wat jullie op de menukaart wilden zetten?

Jackie: “We hadden sowieso besloten dat er gerechten op zouden komen, die je tegenwoordig weinig meer ziet, zoals bijvoorbeeld een crêpe Suzette. Het is wel wat meer werk maar o zo lekker! We vinden dat kwaliteit altijd voorop moet staan, we zijn allebei ook kookgek. De vraag naar vegetarisch en vegan hadden we ook opgemerkt dus proberen we door allerlei keukens heen te laveren. We zijn altijd bezig met lekkere gerechten te ontdekken en uit te proberen. Ron heeft bijvoorbeeld vroeger gewerkt bij Restaurant Marktzicht en daar komt zijn voorliefde voor kreeft en oesters, zowel rauw als gegratineerd, vandaan. Dat zijn onze ‘specials’ op de kaart geworden en van lieverlee komt er iets bij. Zo bouwen we het steeds een beetje uit. Bijvoorbeeld met een lekkere eendenbout. En dan hoeft het niet altijd gelijk ‘Canard á la Orange’ te zijn hoor.. Maar wel met een mooie saus! En dat kun je natuurlijk op allerlei verschillende manieren doen. Verder ben ik van de vegetarische gerechten, die zoek ik uit en daarbij let ik er op, dat ze ook eenvoudig vegan te maken zijn. Samen bepalen we wat er op de kaart gaat.”

Hoe zijn jullie op de naam La Bohème gekomen?

Jackie lacht “Dat mag Ron dan vertellen, ik ben nu al zo lang aan het woord haha..” Ron glimlacht. “We wilden dus in eerste instantie iets in Spanje beginnen, een restaurantje of leuke bar en waren daar een naam voor aan het verzinnen. Een naam is iets wat moet blijven hangen en we kwamen bij ‘La Boheme’ uit. Dat komt ook omdat wij zelf een beetje Bohèmian zijn. Lekker eigenwijs haha.. La Bohème refereert eveneens een beetje naar Parijs, naar de schilders die ook dat kunstzinnige en eigenwijze in zich hebben. Toen het in Spanje niet door ging , hebben we opnieuw allerlei namen de revue laten passeren, maar kwamen toch weer bij La Bohème uit. We vonden de naam hier ook goed passen doordat La Bohème gelinkt is aan kunst, we om de hoek zitten bij het Dordrechts Museum en in het verlengde van het Kunstmin. Het past hier helemaal.”

Nu ben ik wel benieuws. Waar uit die eigenwijsheid zich dan in?

Ron: “Wij willen altijd het op onze eigen manier doen. Als een ander bepaalde gerechten op de kaart heeft, die wij ook lekker vinden, dan zorgen wij dat het bij ons altijd met een eigen twist is. We geven overal onze draai aan. Dat hoeft niet altijd heel groots te zijn. Zo proberen we wel eens klassieke gerechten uit elkaar te halen en op een andere manier weer in elkaar te zetten. Zodat je dus wel dezelfde ingrediënten en smaken op je bord hebt, maar bijvoorbeeld in de vorm van een schuimpje. En dat eigenwijze zie je ook terug in onze dranken. We hebben gekozen voor een pils dat in Dordrecht nog niet te krijgen was. Dat wordt door onze gasten ook echt gewaardeerd omdat het heel anders is dan de gangbare bieren. En ja, qua wijn merken we wel dat veel mensen toch een chardonnay of een sauvignon lekker vinden. Maar dan zoeken wij naar wijn uit bepaalde streken in bijvoorbeeld Italië of Spanje, maar die nog niet zo bekend zijn.” Jackie vult aan: “Ja en weet je wat het is? Wij vinden die wijnen zelf ook echt lekker, dus laten wij de gasten graag proeven.” Ron: “We willen mensen verrassen en dat gaat vaak heel spontaan. Soms begint iemand over wijn te kletsen en dan staan er ineens een paar flessen op tafel en zijn ze aan het proeven, welke ze het lekkerste vinden. Maar het is nooit vooropgezet, dat zijn momenten die lopen zo. En dat is juist zo leuk.”

Sta je altijd ‘aan’?

Ron: “Ja dat klopt. Als we uiteten zijn, dan proeven we vaak iets om vervolgens tegen elkaar te zeggen ‘het is lekker, maar dat kan beter’. Daarna gaan we het thuis uitproberen, hoe het volgens ons dan beter of lekkerder kan. En als dat dan lukt, dan staat het de week erop bij ons op de kaart.” Jackie lacht: “Ja, maar we kunnen ook wel eens drie dagen bezig zijn met een gerecht en dan uiteindelijk tot de conclusie komen dat het niks wordt. Dat is de andere kant. Maar zo zijn we altijd wel lekker bezig haha..”

En hoe is het om met je partner samen te werken?

“Het vraagt ook wel iets, om samen te leven en te werken. Maar goed, na een jaar zijn we goed op elkaar ingespeeld. En we leven allebei nog..” Grapt Ron. “Nee hoor, gekheid. We hebben het echt heel leuk met elkaar!”

Wie heeft bij jullie de inrichting zo mooi gedaan?

Jackie lacht en steekt haar hand op. “Ja, dat is wel een heel leuk verhaal. Ik had in eerste instantie een binnenhuisarchitecte in de arm genomen en had al wel een aantal kleuren voor ogen en ideeën over de inrichting. Zo wilde ik graag een mooie ‘barndoor’ (een schuurdeur) als schuifdeur voor het toilet. Al deze ideeën had ik bij haar neergelegd en zij zou hiermee aan de slag gaan. Alleen na twee weken belde zij mij op, dat zij het niet kon doen. Ze had een groot project gekregen, wat in dezelfde periode viel en dat was niet te combineren. Ja, toen moest ik wel even achter mijn oren krabben. Wat nu? Maar daar komt dat bohèmien, dat eigenwijze, weer om de hoek kijken dus toen zei ik ‘dan ga ik het wel zelf doen.’

Gelukkig had je al zoveel ideeën voor de inrichting..

“Jawel maar het ging met vallen en opstaan. We hadden bijvoorbeeld de eerste keer een kleur laten mengen en toen de schilder bezig was met aanbrengen, heb ik gezegd ‘stop maar, dit wordt het niet!’ De kleur viel in het echt heel anders uit dan verwacht en was.. hoe zeg ik dit netjes.. niet heel smakelijk, zeg maar.” Jackie lacht. “Toen ben ik opnieuw naar de bouwmarkt gereden. Ik wist dat ik verschillende tinten ‘olijf’ in de zaak wilde en bij het zien van de kleurenwaaier, pikte ik deze kleur er direct uit. En weet je wat zo grappig is? Ik heb nog nooit in mijn leven ook maar iets groens gehad, maar deze kleur vond ik zo mooi! Het is warm en rustgevend. Mijn jongste kleindochter zei het heel treffend: ‘oma, ik weet dat het een nieuwe zaak is, maar het is net alsof ik hier al jaren kom.’ En dat was exact het gevoel dat wij wilden creëren.”

Hoe zouden jullie Bistro La Bohème omschrijven aan mensen die het nog niet kennen?

Ron: “Ons motto is ‘Uit maar toch thuis’. Je gaat uiteten en krijgt gerechten van kwalitatief hoog niveau geserveerd. Maar we willen ook graag dat je bij ons op je gemak bent. Mensen zitten vaak nog lekker lang na te tafelen, durven hard te lachen en hebben geen haast om weg te gaan. Dat is echt een heel groot compliment voor ons.” Jackie: “Als je bij ons komt, mag je gewoon jezelf zijn. Je mag plezier maken. Dat vinden wij heel belangrijk. En dat zie je ook bij mensen die hier voor het eerst komen. Dan zitten ze eerst nog rechtop met hun armen over elkaar. Zodra we dan een praatje gemaakt hebben, zie je ze achterover gaan leunen en meer ontspannen. Gelukkiger kun je mij dan niet maken hoor! En je moet het een beetje aanvoelen hè? Wie heeft er zin in een praatje en wie wil graag echt alleen met zijn gezelschap zijn. En het is allebei goed hè? Wij runnen deze zaak zoals wij zelf het liefst geholpen willen worden.”

Hoe zien jullie de toekomst?

Ron: “Heel eerlijk? Ik maak me daar wel een beetje zorgen over, hoe het straks gaat lopen als alles weer open mag. Meer ruimte tussen de tafels en mensen zal waarschijnlijk nodig zijn en wij zijn maar een klein zaakje natuurlijk. Daarbij is het de vraag of mensen straks al uiteten durven te gaan.” Jackie: “De bezorging loopt nu lekker door en we moeten maar even kijken hoe het verder gaat. We hebben altijd wel ideeën. Ik weet nog niet hoe, maar het komt wel goed.”

Wat vinden jullie zelf het lekkerst van de kaart?

Jackie roept direct: “Kreeft en gegratineerde oesters! Ik ben eigenlijk vegetarisch, maar soms ga ik even vreemd haha.. Dit vind ik zó lekker!” Ron: “De eendenbout is wel echt een favoriet van mij. Ja natuurlijk hebben we wel meer lekkere dingen.. eigenlijk alles wat we klaar maken, vind ik lekker.” Jackie: “Ja en we houden van variatie. Iedere maand hadden we een andere kaart. Nu in deze tijd hebben we besloten eens in de twee weken te variëren, zodat men steeds iets anders kan bestellen. Verder houden we heel erg van seizoensgroente en werken we graag met vergeten groente.”

Jullie zijn nu een jaar open, waar zijn jullie het meest trots op?

Jackie: “Op de leuke mensen die het fijn vinden om bij ons te komen eten en het ons echt gunnen.” Ron vult aan: “En ook op onze meiden. We zijn hier met 3 meiden vorig jaar gestart en het liep vanaf dag één gelijk zo storm. Ze hebben zich van meet af aan een slag in de rondte gewerkt. Inmiddels hebben we 5 meiden en 1 jongen en ze helpen allemaal zó goed mee! Zonder hen was het sowieso niet gelukt, dus daar ben ik echt trots op. En ja, dat het voor de crisis eigenlijk alles was geworden, waar we op gehoopt hadden. Ik hoop dat dat straks weer terug komt.”

Benieuwd geworden naar Bistro La Bohème? Ga er dan eens eten, ik kan het van harte aanbevelen. Je vindt Ron en Jackie op Steegoversloot 189 te Dordrecht.

Voor meer informatie neem je een kijkje op hun website www.bistrolaboheme.nl en vergeet ze niet te volgen via Instagram